"I'll be back" en andere Arnie-liners

Ik heb deze week de nieuwe Schwarzenegger-film gezien. In één woord: hilarisch. Soms bedoeld, soms onbedoeld. Hoogtepunt: de one-liners.

Het is een belachelijke film. Arnold Schwarzenegger speelt een sherrif in een mini-dorpje in het zuiden van Amerika. Dat dorpje is de laatste horde voor een ontsnapte crimineel, die met een idioot snelle auto naar Mexico probeert te vluchten. Het eerste uur is men vooral bezig het verhaal op poten te zetten en de karakters van enig karakter te voorzien (met onder andere een ontzettend niksige rol van Forest Whitaker, die een slap aftreksel van z’n Shield-personage speelt). Dit is ronduit saai. Maar als de Mexicaan en zijn criminele maten dan toch eindelijk gaan vechten met Schwarzenegger is het feest. De film blijkt één grote grap te zijn. Wat wil je, met de Koreaan Jee-Woon Kim als regisseur (The Good, The Bad and The Weird). Vooral Schwarzenegger’s pogingen tot nieuwe one-liner klassiekers zijn geweldig. Mijn favoriet (uitgesproken tegen de Mexicaanse crimineel):

“You give us immigrants a bad name!

Waarna Arnie ‘m snoeihard op z’n bek slaat. Beng, wat een feest. Ook een mooie:

Welcome to Summerton!

Zo heet dat stadje waarvan hij sherrif is. Nou, dan weet je wel wat hij daarna gaat doen. Inderdaad, iedereen doodschieten! Ook een mooie, crimineel vraagt ‘who are you?’. Zegt Arnie:

I am the sherrif!

Knal! Nooit is helemaal duidelijk of het een parodie is op een one-liner, of een daadwerkelijke serieus bedoelde one-liner. Als het serieus bedoeld is, dan komt het in ieder geval niet zo over, want Schwarzenegger is alleen maar slechter gaan acteren met de jaren. De helft is niet te verstaan en vooral als hij een emotie probeert te spelen pis je in je broek van het lachen. Zijn comeback is overigens volkomen mislukt, want The Last Stand is in Amerika totaal geflopt. Ik moet zeggen dat ik me best heb vermaakt met deze film, maar de volgende sla ik toch maar over denk ik, zoiets is geen twee keer leuk. Liever kijk ik dan maar een oudere film van ‘m, zo’n film waarin zo’n one-liner nog echt impact had. De bekendste is natuurlijk:

I’ll be back”

Deze one-liner uit The Terminator is één van de bekendste one-liners uit de filmgeschiedenis. De one-liner was er bijna niet geweest overigens, omdat Schwarzenegger het script wilde veranderen. Hij vond ‘I’ll’ te moeilijk om uit te spreken (alleen al dat simpele feit maakt de man toch legendarisch) en wilde liever ‘I will be back’ zeggen. Dit mocht niet van Cameron, dus heeft hij z’n best gedaan om de zin zo goed mogelijk uit z’n bek te krijgen. Een klassieker was geboren. Als je er goed over nadenkt is het eigenlijk helemaal niks, ‘I’ll be back’. Ik kom terug. Het is niet spitsvondig, het is niet scherp. Het is simpelweg de combinatie van het moment, de acteur en zijn karakteristieke stemgeluid die van dit zinnetje een klassieker hebben gemaakt. Beetje jammer alleen dat de zin nog jarenlang uitgemolken is, door filmmakers en door Schwarzenegger zelf:

‘I might be back’, kom op zeg. Die man werd eerst een parodie op zichzelf en is daar vervolgens weer een parodie op geworden. Maar er zijn ook pogingen gedaan om hem nog meer klassieke one-liners te laten maken. In Total Recall zit ook een goeie:

Toch is dit niet zo’n klassieker geworden als ‘I’ll be back’. Het was te geforceerd, dat voelde iedereen. En deze zin kwam weer zo onbeholpen uit z’n mond dat de quote eerder grappig dan cool is. Er zitten nog wat pogingen in de film, maar zoiets dwing je niet af. Een one-liner wordt geen klassieker dankzij een regisseur, maar dankzij de kijkers. Echt waar, ‘I am the sherrif’ was weer een hartstikke mooi moment in de film, maar ook dat gaat ‘m niet worden. Al was het maar omdat over tien jaar er geen mens meer is die zich ‘The Last Stand’ kan herinneren.